Sport dla dzieci - tenis ziemny

Image courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Uprawianie sportu wpływa bardzo pozytywnie na rozwój dziecka. Dzieci, które uprawiają sport łatwiej nawiązują kontakty z rówieśnikami, mają wyższą samoocenę, są zdrowsze, lepiej się uczą. Po kilku latach regularnego uprawiania sportu widać wyraźnie, że takie osoby radzą sobie lepiej z motywacją, potrafią osiągać założone cele, nie zniechęcają się drobnymi porażkami. 


Ponadto w dorosłym życiu osoby, które uprawiały sport w dzieciństwie potrafią działać w grupie, posiadają umiejętność pracy nad wspólnym projektem, w pracy są odporne na stres, który towarzyszy nam coraz częściej w obecnych czasach. 

W początkowej fazie rozwoju dziecka z pewnością wystarczy pozwolić dziecku bawić się z rówieśnikami. W późniejszym etapie może próbować jazdy na rowerku biegowym. Dziecku sprawia to ogromną radość, uczy się koordynacji oraz robi pierwsze kroki w kierunku sportu.

Powstaje pytanie - jaki sport dla dziecka będzie najlepszy. Interesuje się wieloma, więc trudno wybrać dla niego ten najlepszy. Zdarza się często, że dziecko samo wybiera rodzaj sportu. Od najmłodszych lat wie, co sprawia mu największą przyjemność. Może się jednak zdarzyć, że dziecko będzie chciało grać w piłkę nożną i tenis albo jeździć na łyżwach i na rowerze. Moim zdaniem nic nie stoi na przeszkodzie, by dziecko rozwijało się w kilku różnych dyscyplinach, skoro je to cieszy. Prawdopodobnie w starszym wieku zdecyduje o wyborze sportu, który najbardziej mu odpowiada. Nie można dziecka zmuszać i wywierać presji, bo jest to negatywne z psychologicznego punktu widzenia. 

Kiedy dziecko może zacząć uprawiać tenis ziemny. 

Już w wieku 5 lat dziecko może stawiać pierwsze kroki na korcie tenisowym. Warto jednak pamiętać, że trening odbywać się powinien pod okiem instruktora z odpowiednimi kwalifikacjami. Dziecko uczy się gry, używając sprzętu dostosowanego do wieku.

Poniżej krótki film, który pokazuje jak dzieci trenują tenis ziemny:

 
 źródło: youtube.com

Zwykle jest to drewniana rakieta i gąbczasta piłka - trening jest zabawą na korcie o wymiarach 6 x 12 m. Ten etap tenisa zwany jest mini - tenis. Drewniana rakietka umożliwia dziecku przebijanie piłki przez siatkę o wysokości około 80 cm. Tak mała rakietka nie wymaga wielkiej siły, natomiast z łatwością dziecko ćwiczy technikę. Przede wszystkim dziecko ćwiczy forhend, bekhend, wolej oraz serwis. Opanowanie podstaw techniki zajmuje zwykle od roku do 2 lat.

Drugim etapem treningów gry w tenis jest opanowanie gry na korcie o wymiarach 9 x 18 m. Rakietka posiada krótszą rączkę w porównaniu z typową rakietą tenisową. Siatka jest wyższa o około 5 cm. Uderzenia rakietą strunową umożliwia posyłanie piłek na dalszą odległość, co może sprawiać dzieciom większą przyjemność z gry. 

Image courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Ostatnim etapem jest gra na kortach normalnych. Jest to wiek powyżej dziesiątego roku życia. Dzieci muszą posiadać odpowiednia siłę fizyczną oraz odpowiednią jakość ruchową.

Tenis rozwija ogólną sprawność ruchową. Natomiast nie ma wytycznych, które by jednoznacznie mówiły, jakimi cechami powinno wyróżniać się dziecko, by mogło odnosić sukcesy w tym sporcie. Wysokie dzieci mogą lepiej serwować, mają dłuższy zasięg ramion, być może silniejsze uderzenie rakietą, ale gorzej ruszają się po korcie, mogą grać gorzej przy siatce. Sukcesy odnosili zarówno zawodnicy, którzy dysponowali niższym jak i wyższym wzrostem. 

Warto pamiętać o roli trenera. Powinna być to osoba, która posiada doświadczenie oraz wiedzę i kwalifikacje. Technika w każdym sporcie jest najważniejsza. To właśnie detale zawsze decydują o zwycięstwach bądź porażkach. Dlatego od najmłodszych lat warto szlifować technikę pod okiem najlepszych trenerów. 

Jeśli dziecko ma osiągnąć sukcesy na miarę Agnieszki Radwańskiej czy Jerzego Janowicza, to musi rozpocząć treningi tenisa w wieku maksymalnie 7 lat. Tenis ziemny jest sportem, w którym bardzo ważna jest technika, więc należy treningi rozpoczynać w jak najmłodszym wieku. Pamiętajmy jednak, by nie stawiać dziecku zbyt ambitnych celów. Dziecko może samo wyznaczyć sobie cel, do którego będzie dążyć. Pamiętajmy także, by z dzieckiem rozmawiać, bo ktoś może być lepszy i trzeba czasami przegrać.

Dziecko powinno cieszyć się sportem, wiedzieć że tenis pomaga być zdrowym. Sukcesem dla dziecka powinno być to, że uprawia sport. Wszelkie inne sukcesy, które będą się pojawiać będą na plus. Niektóre dzieci osiągną sukces w danym mieście, inne - w województwie, jeszcze inne - na poziomie krajowym. Poziom międzynarodowy zarezerwowany jest dla najbardziej utalentowanych osób.



Zobacz aktualną zawartość bloga!

Motywacja - jak do tego podejść

Motywowanie jest kluczowym zagadnieniem w wielu dziedzinach naszego życia. Problem motywacji występuje w pracy, w nauce czy sporcie. 

 Image courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Ten ostatni przypadek motywacji - motywacja w sporcie - chciałbym szerzej opisać w tym blogu. Z problemem motywacji mają do czynienia nie tylko sportowcy, ale każdy z nas na każdym etapie życia. 

Motywacja związana jest z różnymi czynnikami, które w różny sposób mają wpływ na kompleksowe pojmowanie tego zagadnienia. Przykładem może być pogoda - jeśli pada deszcz i jest zimno - lubisz biegać?

Ile razy każdy z nas miał liczne postanowienia, takie jak: 

• "schudnę w ciągu roku 5 kg"
• "będę ćwiczył 3 razy w tygodniu po godzinie"
• "będę biegał 4 razy w tygodniu"  

Zwykle takie postanowienia kończą się fiaskiem. Najczęstszymi wymówkami są tłumaczenia typu: nie mam czasu, jestem zmęczony, dużo pracuję, więc nie muszę ćwiczyć itd. Najlepszym sposobem zmotywowania się w takich sytuacjach jest stawianie sobie niewielkich celów i ich osiąganie. 

Lepiej powiedzieć sobie na początek, że "będę ćwiczył tygodniowo 3 razy po 15 minut". Wówczas osiągniecie tego celu staje się bardziej realne, a wszelki wysiłek powyżej zaplanowanych 15 minut będzie na plus. 

Stawiaj sobie konkretny - mierzalny cel. 

 Image courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Jeśli do tej pory nie mogłeś przebiec 1 km bez przystanku - to takim celem może być właśnie dystans 1 km. Osiągnięcie takiego celu motywuje do postawienia sobie nowego wyzwania - 2 km bez przystanku. Jeśli do tej pory byłeś w stanie zrobić 10 pompek, to postaw sobie za cel zrobienie 15 pompek, następnie 20 itd. Każdy zdobyty cel dodaje nam chęci.

Stosuj wizualizację - ulubiony sportowiec może dodać nam skrzydeł. Motywuje do tego, by ćwiczyć i trenować tak jak on (oczywiście z zachowaniem odpowiednich proporcji - nie musisz być profesjonalistą). 

Słuchaj swojej ulubionej muzyki - dobra muzyka pobudza do działania. Czasami wywołuje efekt "gęsiej skórki". To sprawia, że chce nam się ćwiczyć lub przynajmniej zacząć ćwiczyć. 

Warto pamiętać, że zbyt duże natężenie motywacji powoduje upośledzenie sprawności działania. Tylko do pewnego stopnia wzrost natężenia motywacji, powoduje wzrost sprawności do działania. Po przekroczeniu punktu optymalnego następuje następuje spadek sprawności do działania do poziomu zera. Przykładem jest przesycenie sportowca motywacją - wówczas taki sportowiec popełnia błędy. Jest w gorszej formie psychicznej - zbyt mocno "naładowany" jest adrenaliną. Częsty obrazek u bokserów, którzy są bardzo spięci i nie walczą technicznie, lecz siłowo. Są wówczas wolni i przewidywalni. 

Przy motywowaniu bardzo istotna jest rola rodziny lub bliskiej Ci osoby. Bliska osoba może wspierać Cię w Twoich działaniach - słowa typu: "teraz nie możesz się poddać", "dasz radę", "możesz to zrobić - wierzę w Ciebie" itd. bardzo często pomagają nam w działaniu i osiąganiu kolejnych celów.

Rób małe kroki, a dojdziesz daleko i osiągniesz swe cele!


Zobacz aktualną zawartość bloga!